تبلیغات
آن من - ستاره قطبی
جمعه 9 اردیبهشت 1390

ستاره قطبی

   نوشته شده توسط: توکا    


 

در سالگشت از دست دادن گرانقدرترین انسان در زندگیم، جملاتی از کتاب« دلباختگی»(کریستیان بوبن) را که توصیف عمیق و زیبایی از مرگ است ،تقدیم می کنم:


قدرت و اقتدار این دنیا بسیار زیاد و مرز حقیقی آن فقط مرگ است.

باید چیزی را از دست بدهیم تا چیزی بیاموزیم ومن چیزهای بسیاری می آموزم.

دنیا با تمام شور و هیجانش به چوب تابوت برمی خورد و درهم می شکند.همانطور که

اقیانوس خستگی ناپذیر، شاهد فرو پاشیدن موج های بلندش در برخورد با تخته سنگ های سرد و بی احساس صخره ساحلی است.

من به مردگان حسد می ورزم.آنها به سوی کتاب بزرگی با  تصاویردرخشان رانده شده

اند و برای رمزگشایی متن زندگی حتی نیاز به خواندن ندارند زیرا با متن آن آمیخته و

یکسان شده اند....


برای من، مردن به مفهوم حقیقی شدن است.....

حتی کسانی که هرگز به خدا نمی اندیشیده اند اما خداوند ناگهان آرام و ساکتشان می

کند.مرگ برای هرکس تاج و تختی به ناحق به ارمغان می آورد....


زندگی، زنده ها را از نظر پنهان می کند،آنها را سرمست می کند و درهزاران رابطه

پوچ و بی ثمر گرفتار می سازد.

زندگی، زنده ها را مانند مترسک هایی با پوشال دغدغه ها یا کاغذ باطله های طرح و

نقشه پر می کند.

آنگاه مرگ - مانند موهبتی- فرا می رسد.مترسک در اندک زمانی آتش می گیرد و

ناگهان انسانی زنده،کامل و مطلق از میان شعله های آتش سر بیرون می آورد....

مرگ بالاترین و بهترین نشانه راهنماست، همان ستاره قطبی!


کلید واژه ها: مرگ - رمزگشایی - ستاره قطبی